
Kulturë· Permet
Teqeja e Alipostivanit
Teqeja e Alipostivanit është e vendosur në një kodër të ngritur dhe piktoreske në zonën e Ceries, duke gëzuar një pozicion dominues që ofron pamje panoramike mbi luginën e lumit Vjosë.
Teqeja e Alipostivanit është e vendosur në një kodër të ngritur dhe piktoreske në zonën e Ceries, duke gëzuar një pozicion dominues që ofron pamje panoramike mbi luginën e lumit Vjosa. Vendndodhja e saj, e kombinuar me rëndësinë e saj arkitekturore dhe historike, e bën atë një pikë referimi të rëndësishme fetare dhe kulturore të rajonit. Ndërtesa aktuale është ndërtuar me një strukturë betoni të armuar, mure me tulla dhe sipërfaqe të suvatuara. Ajo përbëhet nga dy kate dhe përfshin shtatë dhoma, secila që shërben një funksion specifik brenda jetës fetare dhe komunale të teqesë. Kati përdhes akomodon dhomën e grave, e përdorur tradicionalisht nga besimtaret femra për mbledhje, pushim dhe ndërveprim shoqëror, si dhe dhomën e personelit dhe kuzhinën. Kati i sipërm përmban dhomën e Babait, Kafenenë me Oxhak dhe Odën, një dhomë tradicionale pritjeje për mysafirët.
Në pjesën e pasme të ndërtesës kryesore, e arritshme nëpërmjet një hyrjeje lindore, ndodhet një seksion me një kat që përfshin sallonin, Mejdanin dhe Hajatin. Mejdani përfaqëson hapësirën kryesore të shenjtë të teqesë, ku zhvillohen ceremonitë dhe ritualet fetare bektashiane. Është i mbuluar nga një kupolë betoni me një formë të jashtme dymbëdhjetëfaqëshe, e shoqëruar simbolikisht me teslimin dymbëdhjetëfaqësh, një element i rëndësishëm i traditës bektashiane. Ngjitur me Mejdanin është Hajati, një verandë e mbuluar e mbështetur nga gjashtë harqe. Origjina e Teqesë Alipostivan daton që nga shekulli i 18-të, kur u themelua nga Baba Aliu. Gjatë shekujve, udhëheqja e saj shpirtërore kaloi nëpër disa figura, duke përfshirë Baba Avdullaun, Baba Meleqin, Baba Hysenjin, Baba Nazifin, Baba Hajdarin dhe Dervish Selfon. Gjatë gjithë historisë së saj, teqeja ka luajtur një rol të rëndësishëm jo vetëm në jetën fetare, por edhe në lëvizjen kombëtare shqiptare. Ajo pësoi shkatërrime në dy raste: në vitin 1870, kur autoritetet osmane e dogjën atë për t'u ofruar strehim kryengritësve shqiptarë, dhe përsëri në vitin 1914, kur iu vu flaka nga andartët grekë, për shkak të përfshirjes së saj në lëvizjen e rezistencës që mbronte pavarësinë e Shqipërisë. Gjatë viteve 1908–1912, teqeja u bë një vend i rëndësishëm takimi për patriotët dhe luftëtarët shqiptarë që ishin të përkushtuar ndaj çështjes kombëtare dhe shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë. Pas këtyre ngjarjeve të vështira, ndërtesa u rindërtua në vitin 1920, duke rikthyer rolin e saj si qendër e jetës fetare dhe komunitare.
Ashtu si institucionet e tjera fetare në të gjithë Shqipërinë, Teqeja e Alipostivanit u mbyll në vitin 1967, gjatë ndalimit të praktikave fetare nga regjimi komunist. Ajo u rihap pas rivendosjes së demokracisë, duke u bërë përsëri një qendër aktive e besimit dhe traditës bektashiane. Në maj të vitit 2003, Dervish Hekurani, me origjinë nga Seniçani, mori udhëheqjen shpirtërore të teqesë. Më 4 maj 2010, ai u emërua zyrtarisht Baba dhe ka vazhduar të udhëheqë Teqenë e Alipostivanit, duke ruajtur traditat e saj fetare dhe trashëgiminë shpirtërore.
Foto






